ใครมีคำถามที่ไม่กล้าถามมั้ย..?

...ถ้าจำไม่ผิด  (หรือถ้าจะจำผิดก็คงไม่มีใครรู้ 555) 

ย้อนกลับไปเมื่อประมาณต้นปี 2551 แถวๆเดือนมกราคม

หลังจากเปิดตัว ค่ายกามิกาเซ่ มาได้ปีกว่าๆ   พร้อมๆกับการ เกิดของ Girl Group ที่มีกระแสตอบรับน่าตื่นเต้นที่สุด

(ในวันนั้นนะ  ส่วนวันนี้พวกเธอกลายเป็นสุดยอดSuperstar ของเมืองวัยรุ่นไทยไปแล้ว)

FFK ถือว่าเป็นตัวแทนของเด็กวัยรุ่นผู้หญิงที่มีภาพลักษณ์ชัดเจนและครบถ้วนที่สุด

นาทีนั้น  ยอมรับเลย  ว่าอยากเขียนเพลงให้พวกเธอจัง

แล้วก็มีโอกาสเมื่อพี่เอฟู  ส่ง demo เพลงช้าของFFK ให้ในวันนึง  

พอได้ฟัง demo ก็รู้สึกเลย ว่าเอ ตั้งใจทำเพลงนี้มากๆ  และก็ตั้งใจอยากให้เพลงนี้อยู่ในใจคนฟังไปนานๆ

เป็นเพลงที่มี ทำนอง(melody)  หวานและเพราะแบบประณีตมาก 

ความคิดแรก  เราเห็นภาพของนางเอกในการ์ตูนรักที่เด็กผู้หญิงชอบอ่าน

ที่นางเอกตาโตๆหวานๆ  อ่านแล้วก็จะต้องแอบยิ้ม,อินเลิฟ,เขินอยู่คนเดียว,เหมือนกับว่าเป็นตัวละครนั้นซะเอง 555

เพลงนี้จะเป็นภาพนั้น  และน้องฟางก็เหมาะมากที่จะสื่อสารภาพนี้ (เพลงนี้จะมีสัดส่วนของฟางเยอะหน่อย)

พอคิดได้ดังนั้นก็ดองทิ้งไว้  5 วัน  ( 555 ไม่ใช่หรอก   นอนฝันหวานจินตนาการอยู่นะ)

มารู้สึกตัวอีกที  ก็โดนทวงอีกละ(รีบกันจังเลย)  วันที่จำเป็นต้องเขียนเพลงนี้ให้เสร็จจำได้ว่าเป็นวันที่ยุ่งมากๆ

ต้องพาลูกสาวตัวน้อย  ไปสอบวัดระดับที่โรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่ง  แล้วคิดสภาพความวุ่นวายของเด็กเล็กๆเป็นพันๆคนสิ  เราก็พยายามจะคิด concept ท่ามกลางความชุลมุน    กะว่าเดี๋ยวเด็กๆเข้าห้องสอบแล้วคงมีเวลาว่างมานั่งคิด  เลยไปแอบนั่งรอในรถจะได้ฟัง demo ไปด้วย  เสียงครูยังประกาศอะไรต่ออะไรวุ่นวายผ่านเครื่องขยายเสียงตลอดเวลา  จะไปห้ามเค้าก็ไม่ได้   
เมื่อต่อต้านไม่ได้ก็เข้าร่วมซะ  หลังจากคิดว่าคงไม่ได้อยู่เงียบๆแน่ๆแล้ว  ก็เลยปิด demo  นั่งฟังเสียงประกาศแล้วหา concept จากสิ่งที่ครูพูดซะเลย  หลังจากฟังอยู่สักพัก สิ่งที่ได้ยินก็ประมาณ  ..หนูๆอย่าร้องไห้สิ... หรือ  ผู้ปกครองอยู่ไหนมารับไปหน่อย..  ยังไม่เห็นมันจะเข้ากับ GirlGroup ระดับ FFK ตรงไหน  จนในที่สุดก็มาสะดุดกับประโยคนึง  ที่ครูพูดซ้ำอยู่หลายรอบ   

“แล้วใครมี  คำถาม อะไรที่ไม่กล้าถาม อีกมั้ยคะ”

ประโยคนั้นเหมือนติดระฆัง มาในตัวเสร็จ  มันก้องกังวาน สดใส  สวยงาม  ชวนฝัน  จริงๆ

เสียงอื่นๆที่เค้าประกาศต่อหายไปจากโลกทันที   รีบเปิด demo ท่อน hook ไปพร้อมๆกัน

เหมือนเนื้อเพลงท่อนนี้มันถูกวางเอาไว้ตรงนั้นอยู่แล้ว

“ ได้แต่ตั้งคำถาม  แต่ไม่กล้าถามเธอสักครั้ง ”

รู้สึกได้เลยว่า  โดน แน่ๆ

(นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า  อย่าเห็นครูเป็นแค่เรือจ้าง...เอ้ย!ไม่ใช่)

หลายๆอย่างที่อยู่รอบๆตัวเราสามารถเป็นเนื้อเพลงได้ เสมอ  อยู่ที่เราจะสังเกตเห็นหรือหาเจอมั้ย

แต่ความคิดเราก็มาสะดุดอีกครั้ง  เมื่อได้ยินเสียงประกาศจากครูว่า “ผู้ปกครอง..น้องเฟเต้..อยู่ไหนคะ  มารับน้องด้วย  ร้องไห้ใหญ่แล้ว  ถามอะไรก็ไม่ยอมบอก....” เข้าเพลงเลย...555

ไม่เป็นไร  ได้ส่วนสำคัญที่สุด(concept)แล้ว  จินตนาการภาพรวม  ของเพลงออกแล้ว...ไม่ยากแล้ว 

ขั้นตอนต่อไปเป็นการจับทุกอย่างที่มีในหัวมารวมกัน

เพลงนี้อาจจะไม่ใข่ภาพทั้งหมดของ FFK แต่ก็เป็นภาพนึง  ของเด็กวัยรุ่นผู้หญิง  
ที่ช่างฝันช่างจินตนการ 

พึ่งเข้าสุ่วัยที่มีความรัก  ยังไม่ค่อยเข้าใจสิ่งนี้ชัดนัก  แล้วก็ยังต้องเก็บซ่อนความรู้สึก  ตามแบบอย่างสังคมไทย

โดยปกติในเพลงอื่นๆเรามักจะ  คิดท่อน hook ให้เสร็จก่อน  แล้วค่อยมาวางโครงเรื่องทั้งหมดว่าจะพูดถึงอะไรมั่ง  จะเดินเรื่องไปมาอย่างไร  บางครั้งก็จะวางประโยคเน้นๆเอาไว้ก่อน  จากนั้นค่อยๆไล่ทั้งหมดมาเจอกัน

แต่อย่างที่บอกแต่แรก  เราตัดสินใจ  จะให้ภาพของเพลงนี้ดูฝันๆ  เหมือนการ์ตูนรักตาหวาน

ก็เลยใช้วิธีเขียนเพลงนี้  แบบมีภาพนั้นเป็นตัวนำ โดยเหมือนเรากำลังเป็นคนอ่านการ์ตูนเรื่องนั้นอยู่

ให้แต่ละท่อนแต่ละบรรทัดมันพาไปตามบรรยากาศและจินตนาการ  ซึ่งเป็นวิธีที่ไม่เคยใช้มาก่อนเลย

รู้สึกตื่นเต้น  แบบตัวเองก็อยากรู้ด้วยว่าท่อนต่อไปจะเป็นยังไง

ตั้งใจจะขับรถไปหาที่เงียบๆ  สร้างบรรยากาศ  แต่ขับไปสักพัก  ก็มีฝนในฤดูหนาวร่วงลงมาเบาๆ  ท้องฟ้าก็เริ่มค่ำ  อากาศก็เย็นๆ  ถึงจะอยู่บนถนนที่รถติด  ก็รู้สึกได้ถึงความเหงา  ยังไงก็ไม่รู้   ผ่านปัมพ์น้ำมันที่หนึ่งก็เลยแวะจอดรถ  เปิด demo ฟัง  แล้วลองจินตนาการถึงความคิดของเด็กผู้หญิงคนนึงที่กำลังมองฟ้าเหงาๆ  ส่งความในใจถึงบางคนที่แอบเก็บไว้ในใจ

“อยากให้วันนี้  เป็นอย่างวันนั้น.....”

เป็นประโยคที่เกิดขึ้นแบบไม่ต้องคิด  แต่รู้สึกอยากรู้เรื่องราวจังว่ามันเกิดอะไรขึ้น

“ที่เราหลบฝนอยู่ด้วยกัน....”.....แอร๊ย!

“มีร่มคันหนึ่ง  กับใจที่เริ่มสั่น “  ภาพเริ่ม erotic ละ

”นี่หนาวหรือว่าหวั่นไหวเพราะใกล้เธอ”

ค่อนข้างมั่นใจว่าท่อน แรก ที่เขียนไป    เป็นภาพในความฝันของเด็กผู้หญิงค่อนโลก

และก็เป็นความฝันในภาพของเด็กผู้ชายอีกค่อนโลกเหมือนกัน...

แค่นี้เป็นอันเข้าใจ  กับเรื่องที่เกิดขึ้น  รีบตัดภาพกลับมาสู่ปัจจุบัน  ส่วนเรื่องราวทิ้งที่ไว้ให้คนฟังจินตนาการต่อกันเอง...

“ตั้งแต่วันนั้น  มาจนวันนี้...”

เขียนแบบล้อเลียนประโยคเดิม  เพื่อเชื่อมเรื่องเข้าด้วยกัน
เป็นท่อนที่ เฟย์ ร้อง

“ไม่ว่ากี่ทีที่พบเจอ  ที่ดูไม่ค่อยคุย  แค่ยิ้มให้เธอ”

สร้างความรู้สึกกดดันเล็กๆ  เพราะ

“ก็กลัวว่าเผลอ  ไปบอกความในใจ”

......เหมือนตอนนี้ทุกคนได้อ่านการ์ตูนเรื่องเดียวกันละ  ...

“ได้แต่ตั้งคำถาม  แต่ไม่กล้าถามเธอสักครั้ง  ได้แต่ตั้งความหวัง  ขึ้นในหัวใจ

จริงๆแค่อยากรู้  ว่าเธอนะคิดเหมือนฉันไหม  อยากให้เธอมองตา  แล้วตอบคำถามหัวใจ

ไม่รู้เมื่อไหร่  เธอจะได้ตอบมันสักที....”

เชื่อว่าทุกคนคิดตรงกัน และรุ้ว่า คำถามนั้นคืออะไร  โดยไม่จำเป็นต้องมีคำว่า”รัก”สักคำในเพลง

ท่อนหลังhook เป็นแค่ท่อนขยายความ  ท่อนนี้ แก้ว จะเป็นคนร้อง  เราเลยเพิ่มความกระชับ   และอารมณ์ที่กล้าขึ้นเล็กน้อย

“ไม่มีใครรู้มีแค่เธอรู้  ว่าคำตอบนั้นเป็นเช่นไร

ถ้ามันไม่ตรงกันฉันก็เข้าใจ  แต่ว่ายังไงก็ยังจะรอฟัง”

ตอนที่เขียนเพลงนี้เสร็จก็รู้สึก...แอบยิ้มอยู่คนเดียว
แต่ตอนที่ได้ฟัง FFK ร้อง  รู้สึกว่าจะมีคนแอบยิ้มไปกับเราเยอะเลย....ว่ามั้ย.

เพลงนี้ต้องขอบคุณ  พี่ชมพู  ที่ช่วยแก้ไขต่อเติมให้บางคำ,ต่อ..ที่ช่วยนั่งคิดนั่งจินตนาการอยู่ด้วยกัน

ปอง..ช่วยตรวจสอบเนื้อเพลง,เอฟู  ทำดนตรีซะอย่างเพราะเลย

เฟย์ฟางแก้ว  ที่ทำให้การ์ตูนเรื่องนี้กลายเป็นเพลงสุดเพราะ  แบบที่พี่จินตนการไว้เลย