รอตั้งนาน....ไม่มีใครผ่านมาทางนี้/321

เพลงนี้เป็นเพลงแรกที่รับหน้าที่ดูแลรับผิดชอบงาน 321 อย่างเต็มตัว หลังจาก 321 ออก 2 ซิงเกิ้ลแรกไปแล้ว มีแนวทางของตัวเองที่ชัดเจนมากและประสบความสำเร็จอย่างสูง

ปกติงานศิลปินทุกคนในกามิที่พี่ทำ พี่จะเป็นคนร่วมวางรากฐานกันตั้งแต่ยังไม่มีตัวตน แต่ของ 321 นี้ช่วงแรกพี่ยังไม่ค่อยมีส่วนร่วมในตัวงานเท่าไหร่
คือเหมือนเค้าเป็นเด็กที่เกิดมาได้สักพักแล้ว ตอนพี่เข้ามาดูแล
สิ่งที่เพิ่มขึ้นคือเราก็ต้องมาศึกษาความเป็น 321 นอกจากจากตัวเค้าเองแล้วยังต้องดูจากกระแสที่แฟนๆมองเห็นและชื่นชอบด้วย

เพลงนี้เป็นเพลงเดี่ยว ของ poppy ต้องนำเสนอคาแรกเตอร์ของ poppy โชคดีที่พี่ได้เห็น poppy มาตลอด ตั้งแต่มา casting
(เรื่องที่น้องๆอาจจะไม่รู้ คือ poppy มา castกับกามิหลายรอบมาก แต่ก็ไม่ลงตัวสักที แต่ด้วยความตั้งใจที่น่าชื่นชมในที่สุดก็มี gropที่ลงตัวและเหมาะสม จนถึงวันนี้ poppy ก็พิสูจน์ตัวเองไปแล้วว่าเป็นของจริง)

ปกติ poppy เป็นคนเฉยๆไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ แต่เต็มที่และจริงจังมากเวลาแสดงแทบจะเป็นคนละคน
เวลาถามอะไรก็จะยิ้มๆ แต่มองลึกๆในตาเหมือนจะคิดเยอะ
สรุปเป็นคนประมาณ พูดน้อยแต่คิดมาก รักใครแล้วยากจะลืม อะไรทำนองนี้

ส่วน demo ที่ได้รับ เพลงเพราะมาก (ทำนองโดยพี่แอ้มดนตรีโดยพี่เอฟู) แต่ค่อนข้างเหงาลึกๆดูต่างจากเพลงช้าอื่นๆของกามิที่เขียนมา จากทั้งคาแรกเตอร์คนร้องและ stlye ของดนตรี
พอจับรวมกันพี่เลยมีโจทย์แรกในใจว่า เพลงนี้น่าจะนำเสนอเนื้อแบบมีความเป็น กวี ผสมอยู่เยอะ (ซึ่งก็ไม่ค่อยเห็นในเพลงอื่นของศิลปินกามิกาเซ่) เริ่มคิดเนื้อเพลงจาก hook ก่อนจำได้ว่าคิดหลายเนื้อมากๆ และ 1ในนั้น ก็คือ ..ไม่เคยจะมีใครผ่านมาทางนี้...
สะดุดใจกับประโยคนี้ที่สุด มันดูแบบต้องตีความว่า จะไปเกี่ยวกับเรื่องรักได้ยังไง
และมันให้ความรู้สึก..อ้างว้าง เคว้งคว้าง..ใกล้เคียงกับอารมณ์ของ demo

แต่ยอมรับจริงๆว่าไม่มั่นใจและตัดสินใจว่าจะเขียนเรื่องยังไงไม่ได้อยู่หลายวัน
งานก็เร่งเข้ามาๆๆๆ จนโปรดิวซ์ (พี่โฟร์25hr.กับพี่เอฟู จากตอนแรกที่ให้กำลังใจ ก็ชักจะเริ่มเซ็ง)
เพลงนี้ถือเป็นเพลงที่พี่ไม่กล้าตัดสินใจที่สุดในงานเขียนทั้งหมดของกามิ

...เห็นแต่ทางเข้า แต่เหมือนมองไม่เห็นปลายทาง..

และก็เป็นงานแรกงานเดียวที่พี่ขอคืนงานกับเอฟู เพราะกลัวว่าจะทำได้ไม่ดี

ต้องขอบคุณเอที่วันนั้นตอบมาว่า

"คืนงานก็ได้ แต่พี่ต้องเขียนเพลงนี้อยู่ดี"

555..ดูมัน พี่ก็เลยต้องกลับมานั่งเขียนเพลงนี้อีกครั้งแบบงงๆนิดๆหงุดหงิดหน่อยๆ...555

ถึงจะมี hook แล้วแต่ก็ไม่รู้จะเริ่มเขียนเรื่องยังไงคิดอยู่ 3 วัน 3 คืน

จนในที่สุดก็ไม่คิด แล้วใช้รู้สึกเอา

คือตอนนี้เริ่มเครียดแล้วอินกับสภาวะหาทางออกไม่ได้....

นั่งมองแต่นาฬิกา แต่พอถามตัวเองว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว ดันนึกไม่ออก..ใช่แล้ววว
พี่เก็ตกับอารมณ์ของเพลงนี้ทันที..ใช่ๆ มันต้องอารมณ์ประมาณ..ติสแตก เศร้าแบบไม่ลืมหูลืมตาอย่างนี้แหละ
จึงเป็นที่มาของเนื้อท่อนแรก...

"ฉันนั่งมองแต่นาฬิกาและไม่รู้ว่าตอนนี้เวลาเท่าไหร่ ใจมันลอยหายไปๆ หายไปไปกับสายลม"

และเนื้อท่อนต่อไปก็ตามมาแบบไม่ยาก

"ฉันพยายามรวบรวมเรื่องราวทุกอย่าง และฉันก็เหมือนพยายามจะลืมให้ลง"

อืมม...ดูสับสนดี ชอบๆ

ท่อน B. พยายามหาของใกล้ตัวที่ทำให้เห็นภาพ

"การ์ดในกระเป๋าที่ฉันจดคำว่ารัก แล้วฉันยังเก็บให้ใคร"

อีกหนึ่งประโยคที่คิดยาก คือประโยคที่ต่อจากหัวhook

พี่ลองใช้วิธีไม่คิด แต่ลองร้องฮัมๆตามดูสิ

"...นี่ฉันรออะไรอยูเหรอ..."

รู้สึกใช่ในความรู้สึกทันที เหมือนประชดตัวเองแต่ก็ได้ความหมายที่อยากสื่อ

จากนั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากละใช้เวลาเขียน เพลงนี้ต่อจนเสร็จแค่ครึ่งชั่วโมง

เนื้อทั้งหมดที่เหลือเป็นอารมณ์ล้วนๆแทบไม่ต้องมีเรื่องราวอะไร

เพราะทุกอย่างมันชัดเจนตั้งแต่แรกแล้ว

ขอโทษทีมงานทุกคนที่ให้รอตั้งนาน ..ไม่มีใครผ่านมาทางนี้

เนื้อเพลง : ไม่มีใครผ่านมาทางนี้ (Pause)

ศิลปิน : 3.2.1
อัลบั้ม : 3.2.1
Pause
321
Written By โปสการ์ด ( Postcard )
Composed By อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์ Achariya Dulyapaiboon
Arrange By ณรงค์ศักดิ์ ศรีบรรฎาศักดิ์วัชรากรณ์
Narongsak Sribandasakwatcharakorn
A1 Poppy

ฉันนั่งมองแต่นาฬิกา และไม่รู้ตอนนี้เวลาเท่าไหร่
(ใจมันลอยหายไป ใจมันลอยหายไป ) หายไปไปกับสายลม
ฉันพยายามรวบรวมเรื่องราวทุกอย่าง และฉันก็เหมือนพยายามจะลืมให้ลง
(ใจที่เคยมั่นคง ) แต่วันนี้สับสนเหลือเกิน
B
Gavin เสียงจากมือถือที่เคยส่งมาให้กับฉัน
Poppy ฟังแล้วก็ยังหวั่นไหว
Gavin การ์ดในกระเป๋าที่ฉันนั้นจดคำว่ารัก
Poppy แล้วฉันยังเก็บให้ใคร
Hook
Poppy ไม่เคยจะมีใครผ่านมาทางนี้ นี่ฉันรออะไรอยู่เหรอ
รู้ตัวอีกทีมันก็เห็นแต่
Gavin (เหลือก็เพียงแต่ เหลือก็แต่) Poppy แค่น้ำตา
Poppy ไม่เคยจะมีใครกลับมาทั้งนั้น ตั้งแต่วันที่เธอเลิกรา
อยากให้รับรู้คำที่แสนธรรมดา
Gavin (ที่อยากจะบอก แค่อยากบอก) ว่าคิดถึงเธอ
A2 Poppy
เหงาเกินไปให้ทรมาน ยิ่งเหงานาน มันจะทำให้เจ็บ
( แต่ก็ยังต้องเก็บ แต่ก็ยังต้องเก็บ ) ซ่อนความเจ็บไว้ข้างใน

Rap by TJ
http://www.pleng.com/song.php?song_id=024578

ความคิดเห็น

สุดยอดเลยคะพี่ก๊อบ!!ชอบมากอะ อ่านแล้วเข้าใจง่าย ตลกๆน่ารักๆปนด้วย! ชอบมากกคะ แต่ป้อปว่ายาวกว่านี้ได้อีกนะคะ เชื่อว่าคนอ่านต้องอยากอ่านต่อแน่

ขอบคุณมากเลยนะคะ สำหรับคำชมที่พูดถึงป้อปปี้ในblog >< เขินเลยยยยอะ
POPPY 321